Kaplıca Tedavisinin Amacı,

Vücut direnci artırmak, genel durumu düzenlemek, hastanın şikayetlerini azaltmak, hastalık bulgularını ortadan kaldırmak, kalıcı kasarları önlemek şeklinde söylenebilir.

Bir yer altı suyuna maden suyu veya şifalı su denilebilmesi için;

1 litresinde en az 1 gram mineral ve eşik değerler üzerinde karbondioksit, hidrojen sülfür ve rabon gazlarından en az biri bulunmalıdır.

Böyle bir suya kaplıca denilebilmesi için sıcaklığı 20 derece üzerinde olmalıdır.

Kaplıcanın Etkilerinin Oluşumu

Kesin olarak bilinmemektedir. Kaplıca tedavi edici etkisi iki ana mekanizma ile açıklanmaktadır.

1-    Biyokimyasal-Spesifik etki; su içinde bulunan erimiş mineral ve gazların deri yoluyla emilmesi sonucu vücut metabolizmasında değişikliklere sebep olmaları.

2-    Termal-Nonspesifik etki; suyun sıcaklığı ve çevre faktörlerinin etkisi ile kan dolaşımının artması, metabolizmanın hızlanması, sinir sisteminin ve hormonal sistemlerin uyarılması.

Kaplıca Tedavisinin Etkileri

• Genel Durumda Düzelme

• Kan dolaşımında artma

• Solunum hızlanması

• İç organ işlevlerinde artma

• Vücut ısısında artma – terleme

• Bozulmuş hormonal ve sinirsel dengelerde düzelme

• Ağrılarda azalma ve kas spazmlarının çözülmesi

• Hareket kapasitesinde artma

• Eklem ve Kaslardaki kalıcı hasarların önlenmesi

• Psikolojik rahatlama

Olarak söylenebilir.

Kas-iskelet sistemi hastalıklarında genellikle tuzlu, kükürtlü, karbondioksitli, oligometalik ve radyoaktif sular etkili olmaktadır..